อาหรับกับยิว

      ชายอาหรับสองคนขึ้นเครื่องบินจากนิวยอร์กไปวอชิงตัน คนหนึ่งนั่งที่นั้งริมหน้าต่าง

อีกคนหนึ่งนั่งที่นั่งตัวกลาง หลังจากนั้นชาวยิวคนหนึ่งขึ้นมาบนเครื่อง

แล้วนั่งลงบนที่นั่งติดทางเดินข้างๆชายอาหรับสองคนนั้น

      เมื่อนั่งลงเขาก็จัดแจงถอดรองเท้าออกทั้งสองข้าง นั่งขยับเท้าอย่างสบายอารมณ์

เมื่อเครื่องออกได้สักพัก ชายอาหรับที่นั่งติดหน้าต่างก็พูดขึ้น

“ขอผมออกไปหน่อยได้ไหมครับ ผมจะไปเอาโค้กสักหน่อย”

“ไม่ต้องหรอก” ชายชาวยิวแสดงน้ำใจ “เดี๋ยวผมไปเอาให้เอง”

พอเขาลุกไป ชายอาหรับรีบหยิบรองเท้าของชายชาวยิวขึ้นมาข้างหนึ่ง ถ่มน้ำลายใส่

แล้ววางลงไปที่เดิม

สักพักนึงชายชาวยิวกลับมาพร้อมกับโค้ก ชายอาหรับอีกคนก็พูดขึ้น

“ผมก็ชักหิวน้ำแล้วแฮะ เดี๋ยวผมไปเอาบ้างดีกว่า”

เช่นเดิม ชายชาวยิวเสนอตัวไปเอาให้เอง ซึ่งทันที่ที่เขาเดินไป ชายอาหรับก็คว้ารองเท้าอีก

ข้างมาถ่มน้ำลายใส่ แล้ววางคืนที่เดิมอีก

เมื่อเครื่องบินลงสู่พื้นเรียบร้อย ชายชาวยิวก็สอดเท้าเข้าไปในรองเท้า และพบความจริงว่าเกิด

อะไรขึ้น เขามองหน้าชายอาหรับทั้งสองแล้วพูด

“เมื่อไหร่มันจะหมดไปสักทีนะ ความเป็นศัตรูกันของอาหรับกับยิวนี่ รบกัน ฆ่ากัน กลั่นแกล้ง

กันต่างๆนาๆ แล้วยังอะไรอีกนี่ ถ่มน้ำลายลงในรองเท้า แล้วยัง เยี่ยวใส่โค้ก อีก...”

ขอขอบคุณข้อมูลดีดีจาก  www.kamkling. net

ภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต