
....เท้าเปล่าเล่าเรื่อง...
.....ที่แรกอยากใช้คำว่า “ตีนเปล่า”ซะจริงๆดูไทยๆดี...
......เวลาผมอยู่บ้านผมมักไม่ใส่รองเท้าเพื่อปล่อยให้เท้าได้สบายใจเชิบ....และดูเหมือนเท้าผมจะชอบ.....
......เช่นกัน..เดินย้ำไปทำกิจกรรมทุกๆอย่าง...เข้าสวน...เดินเล่น...ทำนู้นทำนี้....บางครั้งก็ทำให้เท้าเจ็บ.....
...ทารุณเท้า....
...เมื่อเดินเข้าสวน...หลายครั้งที่เท้ามันจะบอกว่าเจ็บด้วยอาการสะดุ้งทุกครั้งไป..แต่เท้า.ก็ไม่บ่นอะรัย...
..เหยีบเปลือกห้อยเชอรี่..ดั่งกร๊อบ...ตะแคงดู..อู้ยเข้าเหมือนกันแฮะ...แต่ไม่เป็นรัย...ยังเดินได้ดี...เท้ายัง
...เมื่อครั้งที่บวช..ออกบิณฑบาต..ไม่ใส่รองเท้า..ด้วยที่เป้นพระใหม่..และใส่รองเท้าสะชิน....
..ช่วงถนนลาดยาง..ที่มีความอุ่นๆสบายดีจังเวลาเดินขาไป...แต่พอถึงช่วงถนนลูกรัง..อาการถอนสายบัว...
..เกิดขึ้นโดยฉับพลัน..เป็นที่ขบขันของญาติโยม..หินลูกรังที่แหลมและคมทิ้มแทงดีจริง....
...แต่เท้าก็รู้จักพัฒนา...เหมือนพระที่แก่พรรษา..พื้นเท้า..แปรสภาพเป็นนานยาง..โดยอัตโนมัติ...
...ลูกรังก็ลูกรังเถอะสบาย..ไปกลับ 10กิโล...สบายชิวๆ....
...เท้าป่วย..
...ครั้งหนึ่ง..เท้าเกิดอาการไม่สบาย..เท้าเป็นตาปลา..เท้าไม่ค่อยอยากเดิน..เขย่งๆ..เท้าจะร้องไห้..สงสารจัง
....เท้าไม่ชอบใสผ้าใบนานๆ..มันบอกว่าอึดอัด....
...เท้าก็ชอบแต่งตัว..
...เลือกอยากเสียเหลือเกินกับรองเท้าผ้าใบและ...แตะ.หยิบคู่นู้นคู่นี้ก็ไม่ชอบ...เรื่องมากจริงๆ.......เท้าชอบความสะอาด...
..หากปล่อยปะละเลย.เท้าจะตะโกนบอกว่าคัน..มือก็มักลงไปคุ่ยด้วยบ่อย...อย่าไปให้เท้าสกปรกอีกนะ...
......วันนี้คุณเป็นห่วงเท้าคุณบ้างหรือยัง…..
ขอบคุณข้อมูลดีดีจาก http://www.konrakmeed. com
ภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต