
เรื่องเล่า เท้าเค้าถูกรังแก
ณ บริษัทจริง เวลาจริง เรื่องจริง แห่งหนึ่ง
ที่บริษัทเค้าเปลี่ยนกฎใหม่ว่า "รองเท้าที่ใส่ต้องหุ้มส้น"
เพื่อให้เป็นหน้าเป็นตากับบริษัท
(ต๊าย ตาย …บริษัทเราก็ซื้อมาขายไป หน้าร้านก็ไม่มี ฝากขายตามร้าน ลูกค้าก็ไม่ค่อยมีมา แถมบริษัทอยู่ซะชานเมือง สุดซอยอีกต่างหาก ของกินยังหายาก นึกสภาพออกไหมอะ)
รองเท้าที่เรียบร้อยแบบครึ่งเดียว (มีแต่ส่วนหน้า ส่วนหลังเหมือนรองเท้าแตะ) ห้ามใส่
ทำให้ต้องลำบากเดินทางไกล ไปหารองเท้าใหม่ เดินเลือกอยู่นาน ไปมันก็หลายที่ หาที่ถูกใจไม่มี สุดท้ายมาได้ที่คาร์ฟู (เคยมีคนบอกว่าคาร์ฟู จริงๆอ่านว่า คัพฟ่า เป็นภาษาฝรั่งเศส แปลว่า สี่แยก ไม่รู้จริงเปล่า แต่นี่เรามาเดินห้างสี่แยกของฝรั่งหรือเนี้ย)
ตอนแรกก็ไม่ค่อยชอบแต่จำใจ บริษัทมันบีบรัด ขู่ว่าถ้าไม่ใส่มาภายในวันนั้นจะตัดเงินเดือน
ทรงก็เฉยๆ ออกจะโบราณซะด้วยซ้ำ (ไอ้เรามันคนทันสมัยน้อยซะเมื่อไหร่)
ราคาก็แสนถูก (ข้างหน้ากี่หลักไม่บอก เอาเป็นว่ามันลงท้ายด้วย 99 ก็แล้วกัน)
แต่พอเอามาใส่ได้สักพัก มันก็ดีนะ ใส่สบาย ทนทานดีด้วย รักษาก็ไม่ยาก ไม่ยักเหมือนคู่แพงๆที่ถอยมาก่อนหน้านี้
วันนี้จึงอยากเขียนสดุดีคุณรองเท้าซะหน่อย
“บ้างก็ว่ารองเท้าดี ดูที่ยี่ห้อ
บ้างก็ว่ารองเท้าดี ดูที่ราคา
บ้างก็ว่ารองเท้าดี ดูที่วัตถุดิบ
บ้างก็ว่ารองเท้าดี ดูที่ดารา
บ้างก็ว่ารองเท้าดี ดูที่หน้าตา
แต่สุดท้ายรองเท้าดี อยู่ที่ใส่สบาย
ขอบคุณ คุณรองเท้า”
จำไว้นะ รองเท้ามีไว้ใช้ ไม่ได้ไว้โชว์ ขอให้ใส่สบาย ก็เรียกว่า "ดี" ได้แล้ว
ขอขอบคุณข้อมูลดีดีจาก www.bloggang. com
ภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต